ข้อมูลผลงานวิจัยของคณาจารย์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ชื่อผลงานวิจัย : ผลของขนาดผลึกของนาโนไทเทเนียต่อคุณลักษณะของนาโนคอมโพสิทของพอลิเอทิลีนชนิดความหนาแน่นต่ำแบบโซ่ตรง กับไทเทเนียซึ่งสังเคราะห์โดยพอลิเมอร์ไรเซชันแบบอินซิตูด้วยตัวเร่งปฏิกิริยาเมทัลโลซีน
Library Call : 511343  
สถานที่ตั้งห้องสมุด : หอสมุดกลาง สำนักงานวิทยทรัพยาก
ตัวอย่างบทคัดย่อ : เป็นที่รู้กันว่าพอลิเอทิลีนชนิดความหนาแน่นต่ำแบบโซ่ตรง สามารถสังเคราะห์ได้จากการโคพอลิเมอร์เซชันของเอทิลีนกับหนึ่งโอเลฟิน ด้วยตัวเร่งปฏิกิริยาเมทัลโลซีน ระบบของตัวเร่งปฏิกิริยาเมทัลโลซีนแบ่งเป็นสองระบบ ได้แก่ ระบบของตัวเร่งปฏิกิริยาเมทัลโลซีนที่ไม่มีตัวรองรับ และระบบของตัวเร่งปฏิกิริยาเมทัลโลซีนที่มีตัวรองรับ ซึ่งพบว่าระบบของตัวเร่งปฏิกิริยาเมทัลโลซีนที่ไม่มีตัวรองรับ ยังคงมีข้อเสียอยู่สองประการคือ ไม่สามารถควบคุมโครงสร้างสัณฐานของพอลิเมอร์ที่ผลิตได้และเกิดสิ่งสกปรกติดที่เครื่องปฏิกรณ์ ดังนั้นการนำตัวรองรับมาใช้ในระบบของตัวเร่งปฏิกิริยาเมทัลโลซีนจะสามารถช่วยลดปัญหาดังกล่าวได้ พอลิเมอร์เมตริกซ์ที่มีการเติมสารเติมแต่งในระดับนาโนเมตรเป็นตัวเติม เรียกว่าพอลิเมอร์นาโนคอมพอสิท ซึ่งพอลิเมอร์นาโนคอมโพสิทนี้ สามารถผลิตได้จากการพอลิเมอร์ไรเซชันแบบอินซิตู ด้วยการเติมสารเติมแต่งในระดับนาโนเมตรเป็นตัวเติมในระหว่างการสังเคราะห์ โดยใช้เป็นตัวรองรับของตัวเร่งปฏิกิริยา ในการศึกษานี้จะสังเคราะห์พอลิเมอร์นาโนคอมโพสิทโดยวิธีอินซิตูพอลิเมอร์ไรเซชัน ด้วยตัวเร่งปฏิกิริยาเซอร์โคโนซีน และใช้โมดิฟายด์เมทิลอะลูมินอกเซนเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาร่วม ซึ่งในส่วนแรกสารเติมแต่งในระดับนาโนเมตรที่นำมาศึกษาคือ ไทเทเนียที่มีขนาดผลึกแตกต่างกัน พบว่าไทเทเนียที่มีขนาดผลึกใหญ่มีความสามารถในการเกิดของพอลิเมอร์นาโนคอมพอสิท ที่ดีกว่าไทเทเนียที่มีขนาดผลึกเล็ก เนื่องจากไทเทเนียที่มีขนาดผลึกใหญ่จะมีแรงยึดเหนี่ยวระหว่างตัวเร่งปฏิกิริยาร่วมน้อย และสำหรับส่วนที่สองสารเติมแต่งในระดับนาโนเมตรที่นำมาศึกษาคือ ไทเทเนียที่มีการปรับปรุงแตกต่างกัน พบว่าไทเทเนียที่ไม่มีการปรับปรุง มีความสามารถในการเกิดของพอลิเมอร์นาโนคอมพอสิทที่ดีกว่าไทเทเนียที่มีการปรับปรุง เนื่องจากไทเทเนียที่ไม่มีการปรับปรุง จะมีแรงยึดเหนี่ยวระหว่างตัวเร่งปฏิกิริยาร่วมน้อย