ข้อมูลผลงานวิจัยของคณาจารย์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ชื่อผลงานวิจัย : ฟิล์มนาโนคอมพอสิตพอลิแล็กทิกแอซิด/พอลิเอทิลีนที่เตรียมโดยการเป่าอัดรีดสำหรับการประยุกต์ในบรรจุภัณฑ์อาหาร
Library Call : วพ.2555 / 6495  
สถานที่ตั้งห้องสมุด : ห้องสมุดคณะวิทยาศาสตร์
ตัวอย่างบทคัดย่อ : งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงสมบัติของพอลิแล็กทิกแอซิดด้วยการเตรียมเป็นฟิล์มโคเอ็กซ์ทรูชันกับพอลิเมอร์ผสมระหว่างพอลิแล็กทิกแอซิดกับพอลิเอทิลีนความหนาแน่นต่ำเชิงเส้นซึ่งมีไกลซิดิลเมทาคริเลตกราฟต์พอลิเอทิลีนออกทีนโคพอลิเมอร์เป็นสารเสริมสภาพเข้ากันได้ รวมทั้งปรับปรุงสมบัติของฟิล์มที่ได้ด้วยการเติมมอนต์มอริลโลไนต์ดัดแปร โดยเริ่มจากนำพอลิแล็กทิกแอซิด พอลิเอทิลีนความหนาแน่นต่ำเชิงเส้น และไกลซิดิลเมทาคริเลตกราฟต์พอลิเอทิลีนออกทีนโคพอลิเมอร์ มาผสมแบบหลอมเหลวในเครื่องอัดรีดสกรูคู่ด้วยอัตราส่วน 90/10/10 phr ตามลำดับ แล้วนำมาขึ้นรูปเป็นฟิล์มด้วยเครื่องเป่าอัดรีด ผลการทดลองชี้ให้เห็นว่าฟิล์มชั้นเดียวมีสมบัติเชิงกล ทั้งความทนแรงดึง มอดุลัสดึงความยืดสูงสุด ณ จุดขาด และความทนแรงฉีกขาดสูงกว่าฟิล์มพอลิแล็กทิกแอซิด และเมื่อนำพอลิเมอร์ผสมมาขึ้นรูปเป้นฟิล์มโคเอ็กซ์ทรูชันพบว่ามีสมบัติเชิงกลสูงกว่าฟิล์มชั้นเดียว โดยฟิล์มโคเอ็กซ์ทรูชันระหว่างพอลิเมอร์ผสมกับพอลิแล็กทิกแอซิดมีความทนแรงดึง มอดุลัสดึง และความทนแรงฉีกขาดสูงกว่าฟิล์มโคเอ็กซ์ทรูชันระหว่างพอลิเมอร์ผสมกับพอลิเอทิลีนความหนาแน่นต่ำเชิงเส้นมีความยืดสูงสุด ณ จุดขาดสูงกว่าเมื่อเติมมอนต์โมริลโลไนต์ดัดแปรที่อัตราส่วน 0.5 1 และ 3 phr ลงในพอลิเมอร์ผสม พบว่าฟิล์มพอลิเมอร์ผสมมีความทนแรงดึง มอดุลัสดึง และความทนแรงฉีกขาดเพิ่มขึ้นเมื่อปริมาณของมอนต์มอริลโลไนต์ดัดแปรเพิ่มขึ้น แต่กลับลดลงเมื่อปริมาณของมอนต์มอริลโลไนต์ดัดแปรเพิ่มขึ้นเป็น 3 phr ลงในพอลิเมอร์ผสมที่มีมอนต์มอริลโลไนต์ดัดแปรเป็นองค์ประกอบ มีค่าสูงกว่าฟิล์มโคเอ็กซ์ทรูชันของพอลิเมอร์ผสมที่ไม่ได้เติมมอนต์มอริลโลไนต์ดัดแปร นอกจากนี้ยังพบว่าอัตราการซึมผ่านของไอน้ำของฟิล์มที่เติมมอนต์มอริลโลไนต์ มีค่าต่ำกว่าฟิล์มพอลิแล็กทิกแอซิด โดยมีค่าต่ำที่สุดเมื่อมีปริมาณของมอนต์มอริลโลไนต์ดัดแปร 1 phr ส่วนอัตราการซึมผ่านของแก๊สออกซิเจนของฟิล์มโคเอ็กซ์ทรูชันที่เติมมอนต์มอริลโลไนต์ดัดแปรมีค่าใกล้เคียงกับฟิล์มพอลิแล็กทิกแอซิด