ข้อมูลผลงานวิจัยของคณาจารย์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ชื่อผลงานวิจัย : การประดิษฐ์เซลแสงอาทิตย์แบบหัวต่อ พีเอ็น จากแว่นผลึกซิลิกอนซึ่งมีสภาพผิวชำรุดต่าง ๆ กัน
Library Call : ช904
สถานที่ตั้งห้องสมุด : หอสมุดกลาง สำนักงานวิทยทรัพยาก
ตัวอย่างบทคัดย่อ : แว่นผลึกซิลิกอนถูกเตรียมผิว 2 วิธี ขัดผิวด้านมันด้วยมือบนกระจก กับขัดผิวด้านหยาบด้วยเครื่องขัดผ้า โดยใช้ผงขัดขนาดและเวลาต่างๆกัน แล้วนำสภาพผิวที่ได้ไปศึกษาคุณสมบัติทางแสง โดยการวัดค่าการสะท้อนแสงด้วยแสงเลเซอร์ ความยาวคลื่น 6328 A ? ปรากฏว่า ผิวขัดกระจกมีค่าการสะท้อนแสงเป็นศูนย์เกือบทุกตัวอย่าง ส่วนผิวขัดด้วยเครื่องขัดบนผ้ามีค่าการสะท้อนแสงลดหลั่นกันไปจากค่า 0.94 ถึง 0.23 และมีค่าเป็นศูนย์สำหรับผิวแบบ Cellular Structure จากนั้นนำแว่นผลึกที่เตรียมผิวไว้ทุกตัวอย่างไปบันทึกภาพด้วยกล้องจุลทรรศน์กำลังขยาย 800 เท่า เพื่อการศึกษา Macroscopic Damage ที่เกิดขึ้น ปรากฏว่าแว่นผลึกชุดแรกมีสภาพผิวชำรุดเกิดขึ้น ส่วนชุดหลังมีลักษณะของ Cellular Structure ต่างๆกันไป ต่อจากนั้นนำแว่นผลึกทุกตัวอย่างที่เตรียมไว้ไปทดลองประดิษฐ์เป็นเซลแสงอาทิตย์แบบหัวต่อพีเอ็นหรือเอ็นพี แล้วแต่ชนิดของแว่นผลึกเริ่มต้น ผลปรากฏเซลฯ ที่ทำจากแว่นผลึกที่เตรียมผิวด้วยการขัดผิวด้านหน้าบนกระจก เมื่อใช้ผงขัดขนาดเล็กมีค่ากระแสลัดวงจรสูงขึ้น ( 8.3 mA ถึง 9 mA สำหรับเซลฯ ชนิดเอ็นพี และ 8.6 mA ถึง 11 mA สำหรับเซลฯ ชนิดพีเอ็น) ส่วนเซลฯ ซึ่งทำจากแว่นผลึกที่เตรียมผิวด้วยการขัดผิวด้านหน้าบนกระจกเมื่อใช้ผงขัดขนาดใหญ่มีค่ากระแสลัดวงจรต่ำลง ( 0.9 mA ถึง 5.8 mA สำหรับเซลฯ ชนิดเอ็นพี และ 11 mA ถึง 4.5 mA สำหรับเซลฯ ชนิดพีเอ็น) สำหรับ ค่าแรงดันวงจรเปิด ค่าฟิลแฟคเตอร์และประสิทธิภาพของเซลฯ มีค่าต่ำลงเมื่อใช้ผงขัดขนาดโตขึ้น เซลฯที่ทำจากแว่นผลึกชุดหลังจะมีลักษณะสมบัติกระแส – แรงดันเหมือนกัน และประสิทธิภาพเกือบเท่ากันทุกอย่าง