ข้อมูลผลงานวิจัยของคณาจารย์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ชื่อผลงานวิจัย : การทดสอบเบื้องต้นเพื่อหาฤทธิ์ยับยั้งไวรัสเฮอร์ปีส์ซิมเพลกซ์ ของสารสกัดสมุนไพรบางชนิด
Library Call : วพ35/0369
สถานที่ตั้งห้องสมุด : ห้องสมุดคณะเภสัชศาตร์
ตัวอย่างบทคัดย่อ : การทดสอบเบื้องต้นเพื่อหาฤทธิ์ในการต้านไวรัสเฮอร์ปีส์ชิมเพลกซ์ทัยบ์-1 และทัยบ์-2 ของสมุนไพรไทย 10 ชนิด ประกอบด้วย ใบน้ำเต้า ใบว่านมหากาฬ ใบพญายอ ใบเสลดพังพอน เหง้าขมิ้นชัน ใบชุมเห็ดเทศ ใบและก้านม่วง ใบน้อยหน่า และแก่นแกแล แบ่งตามวิธีการสกัดเป็น 2 ชนิด คือ สารสกัดด้วยน้ำและแอลกอฮอล์นำมาทดสอบหาความเข้มข้นที่เป็นพิษต่อเซลล์และความสามารถในการต้านไวรัสเฮอร์ปีส์ชิมเพลกซ์ทั้ง 2 ทัยป์ ที่ระดับความเข้มข้นที่ไม่เป็นพิษต่อเซลล์เพาะเลี้ยงชนิดวีโร ด้วยวิธการตรวจวัดการลดลงของจำนวนพลาคที่เกิดขึ้นเมื่อเติมสมุนไพรพร้อมไวรัส และเติมสมุนไพรลงในอาหารเพาะเลี้ยงเซลล์หลังจากไวรัสเข้าสู่เซลล์แล้ว เปรียบเทียบกับอะชัยคลอเวียร์ซึ่งเป็นตัวควบคุม พบว่าใบน้ำเต้า (LagenarialeucanthaRusby. วงศ์ Cucrbitaceae) และใบพญายอ (Clinacanthusnutans (Burm. f.) วงศ์Acanthaceae) ชนิสกัดด้วยน้ำมีฤทธิ์ในการต้านไวรัสทั้ง 2 ทัยป์ โดยตรงก่อนที่ไวรัสจะเข้าสู่เซลล์ ส่วนใบชุมเห็ดเทศ (Cassia alata L. วงศ์Leguminosae) ใบน้ำเต้า และ ใบบัวบก (Centellaasiaticaasiatica L. วงศ์ Umbelliferare) ชนิดสกัดด้วยแอลกอล์ฮอล์มีฤทธิ์ในการต้านไวรัสเฮอร์ปีส์ชิมเพลกว์เฉพาะทัยป์-2 ก่อนที่ไวรัสจะเข้าสู่เวลลืในขณะที่ใบและก้านมะมาวงเขียวเสวย (Mengiferaindica L. วงศ์ Anacardiaceae) ใบบัวบกและแก่นแกแล (CudraniajavanensisFrec. วงศ์ Moraceae) ชนิดสกัดด้วยน้ำมีฤทธิ์ทำลายไวรัสโดยตรง และมีผลยับยั้งการเพิ่มปริมาณของไวรัสทั้ง 2 ทัยป์ภายในเซลล์ หลังจากที่ไวรัสเข้าสู่เวลล์แล้ว แต่สมุนไพรเหล่านี้ไม่มีฤทธิ์ในการยับยั้งไวรัสโปอิโอทัยป์-2 และเมื่อเปรียบเทียบฤทธิ์ในการต้านไวรัสเฮอร์ปีชิมส์ซิมเพลกซ์ทั้ง 2ทัยป์กับอะชัยคลอเวียร์ พบว่า อะชัยคลอเวียร์มีฤทธิ์ในการยับยั้งการเพิ่มปริมาณไวรัสภานในเวลลืดีกว่าสมุนไพรเหล่านี้ โดยปริมาณความเข้มข้นที่ใช้ยับยั้งไวรัสต่ำกว่ามาก