ข้อมูลผลงานวิจัยของคณาจารย์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ชื่อผลงานวิจัย : การใช้ฟิล์มพลาสติกนาโนคอมโพสิตเพื่อยืดอายุ หลังการเก็บเกี่ยวของผลกล้วยหอมทอง 
Library Call : PJ.2554 / 5888
สถานที่ตั้งห้องสมุด : ห้องสมุดคณะวิทยาศาสตร์
ตัวอย่างบทคัดย่อ : การทดลองยืดอายุหลังการเก็บเกี่ยวของผลกล้วยหอมทอง (Musa acuminata, AAA Group, cv. Gros Michel) โดยเปรียบเทียบการใช้ฟิล์มพลาสติกนาโนคอมโพสิตชนิดต่างๆ ที่มีคุณสมบัติในการดูดจับแก๊สที่เป็นสาเหตุที่นำไปสู่การสุกของผลกล้วยหอมได้แก่ เอทิลีน และคาร์บอนไดออกไซด์ โดยเลือกใช้ถุงพอลิพรอพิลีนดัดแปลง 3 ชนิดที่มีส่วนผสมแตกต่างกันได้แก่ nanoclay, nanoclay ที่มีอนุภาคแม่เหล็ก 5เปอร์เซ็นต์ โดยน้ำหนัก และ nanoclay ที่มีอนุภาคแม่เหล็ก 10 เปอร์เซ็นต์ โดยน้ำหนัก และใช้ถุงพลาสติกพอลิพรอพิลีนที่ไม่มีส่วนผสมของ nanoclay และอนุภาคแม่เหล็กเป็นชุดควบคุม บรรจุผลกล้วยหอมในถุงชนิดต่างๆ และเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 14 วัน วิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยา ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงของน้ำหนักสด การเปลี่ยนสีของเปลือก ปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำ (Total soluble solid) อัตราการหายใจและอัตราการผลิตเอทิลีน รวมทั้งวัดการทำงานของเอนไซม์พอลิฟีนอลออกซิเดส จากการวิเคราะห์พบว่าการใช้ถุงพลาสติกนาโนคอมโพสิตไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของน้ำหนักสด แต่พบว่าผลกล้วยหอมที่เก็บรักษาในถุงที่มีส่วนผสมเฉพาะ nanoclay นั้นมีการเปลี่ยนแปลงสีจากสีเขียวเป็นสีเหลือง และสีทึบเป็นสีสว่างช้าที่สุด มีปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำ อัตราการหายใจ อัตราการผลิตเอทิลีน และการทำงานของเอนไซม์พอลิฟีนอลออกซิเดสต่ำที่สุด ดังนั้นการใช้ถุงพอลิพรอพิลีนที่มีส่วนผสมของ nanoclay เพียงอย่างเดียวสามารถชะลอการสุกให้ช้ากว่าการทดลองเก็บผลกล้วยหอมในถุงชนิดอื่นๆ