ข้อมูลผลงานวิจัยของคณาจารย์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ชื่อผลงานวิจัย : การเตรียมฟิล์มนาโนคอมโพสิตของแป้งมันสำปะหลัง/มอนต์มอริลโลไนต์ 
Library Call : วพ.2546 / 3298 
สถานที่ตั้งห้องสมุด : ห้องสมุดคณะวิทยาศาสตร์
ตัวอย่างบทคัดย่อ : การเตรียมฟิล์มนาโนคอมโพสิตของแป้งมันสำปะหลัง/มอนต์มอริลโลไนต์ ทำโดยเทคนิคการหล่อจากสารละลาย ในงานวิจัยนี้ใช้สารอินเตอร์คาเลต (intercalating agent) (ไดเอทาโนลามีนแคทไอออน)ในการลอกชั้นซิลิเกตของแร่มอนต์มอริลโลไนต์ เพื่อให้เกิดการกระจายตัวอย่างสม่ำเสมอของอนุภาคระดับนาโน ในเมทริกซ์ของแป้งมันสำปะหลัง วิธีการทดลองคือ นำของผสมระหว่างแป้งมันสำปะหลัง มอนต์มอริลโลไนต์ ไดเอทาโนลามีน (อัตราส่วนระหว่างมอนต์มอริลโลไนต์ต่อไดเอทาโนลามีนเป็น 2:1 ซึ่งคำนวณจากความสามารถในการแลกเปลี่ยนแคทไอออนที่เหมาะสมที่สุด) กลีเซอรอลซึ่งเป็นพลาสติไซเซอร์และน้ำกลั่นที่มีค่าความเป็นกรดด่างเป็น 7.0 มาผสมด้วยเครื่องปั่นให้เป็นเนื้อเดียวกัน และให้ความร้อนถึงอุณหภูมิเจลลาติไนซ์ (70-80 ํC) จากนั้นนำสารละลายแป้งที่เป็นเนื้อเดียวกันมาหล่อในแม่แบบอะคริลิก และทิ้งให้แห้งในบรรยากาศปกติ เมื่อฟิล์มแห้งสนิทจึงลอกฟิล์มออกจากแม่แบบ เพื่อทดสอบสมบัติและวิเคราะห์ผลต่อไป จากการวิเคราะห์ด้วยเทคนิคเอ็กซเรย์ดิฟแฟรกชัน (XRD) พบการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของมอนต์มอริลโลไนต์จากแผ่นที่ซ้อนกันไปเป็นแผ่นเดี่ยว ฟิล์มนาโนคอมโพสิตของแป้ง/มอนต์มอริลโลไนต์ยังแสดงถึงการหายไปของพีก XRD ที่ตำแหน่ง 2 theta = 5.590 ํ อันเป็นการบ่งชี้การเกิดการกระจายตัวในระดับนาโนของมอนต์มอริลโลไนต์ นอกจากนี้ภาพจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่าน (TEM) ยังสนับสนุนการเกิดการผสมในระดับนาโนของคอมโพสิตอีกด้วย ถึงแม้จะเตรียมนาโนคอมโพสิตได้ แต่ความทนแรงดึงและยังก์มอดุลัสกลับมีผลตรงกันข้ามกับที่คาดไว้ เนื่องจากผลของการพลาสติไซซ์ของไดเอทาโนลามีน ซึ่งส่งผลให้ความสามารถในการยืดดึง ณ จุดขาดที่เพิ่มขึ้นอย่างเด่นชัด นอกจากนี้การที่ไดเอทาโนลามีนเป็นสารชอบน้ำมาก จึงทำให้สมบัติทางกายภาพ เช่น อัตราการซึมผ่านของไอน้ำและการดูดซึมความชื้นของฟิล์มเพิ่มขึ้น ซึ่งถือข้อด้อยของการนำไปประยุกต์เป็นฟิล์มบรรจุภัณฑ์